Klussen en laatste werkdag – diary 213

Klussen en laatste werkdag – diary 213

3 mei 2022 0 Door Marìs

Jullie zien en lezen vandaag mijn photodiary; Klussen en laatste werkdag – diary 213. Want deze week was een hele dubbele gekke week. Er werd weer volop geklust, maar ook had ik mijn laatste werkdag.

Klussen en laatste werkdag - diary 213

Klussen en laatste werkdag – diary 213

Vandaag deel ik met jullie mijn photodiary; Klussen en laatste werkdag – diary 213. Deze week was gek; mijn laatste werkdag was tevens de verjaardag van een van mijn Canarische vriendinnen, er werd volop geklust, het was koningsdag en MamaPia overleed.

Leestip: Geen kledingbudget!

Dinsdag 26 april

Klussen en laatste werkdag - diary 213

Vandaag werd het plafond in de woonkamer en keuken wit gespoten. Deze foto kreeg ik van mijn moeder toegestuurd toen ik op mijn werk zat. Alles netjes uit de kamer verwijderd of afgedekt.

Klussen en laatste werkdag - diary 213

Deze foto maakte ik zelf toen ik thuis kwam, het was hier nog deels nat. Ik was wat langer op mijn werk gebleven in de kantine, omdat ik toch de woonkamer niet in kon. Ondertussen begon ik buikpijn te krijgen, dat heb ik normaal nooit, dus ik snapte niet waarom nu wel.

Maar toen ik in de nacht van dinsdag op woensdag om 3:50 uur wakker werd en op Facebook keek, wist ik meteen waarom ik die ochtend buikpijn had. Die ochtend (26 april dus) is MamaPia overleden en kennelijk heb ik dat aangevoeld.

Deze lieve vrouw is nu eindelijk weer bij haar man die ze zo ontzettend miste. In 2005 werd er een reis georganiseerd door de fanclub van Pia naar De 3 Musketiers in Berlijn. Ik wilde zo graag naar Berlijn en mocht niet alleen, dus ik besloot lid te worden van de fanclub, zodat ik mee kon met de busreis. Want er gingen meerdere mensen mee die ik kende. Ook MamaPia ging gezellig met ons mee in de bus.

PapaPia volgde een dag later zelf, want op onze vertrekdag had hij een beurs in Maastricht. Onderweg kwam MamaPia steeds weer langs om snoepjes uit te delen. En toen we elkaar ’s avonds in het hotel zagen feliciteerde ze mij, omdat iemand haar vertelt had dat ik de week ervoor jarig was geweest. Ze vroeg hoe oud ik geworden was, 17, of 18? Het was 17. Eindelijk eens iemand die wél mijn leeftijd goed schatte, dat vond ik een groot compliment.

Om deze reden vind ik het een compliment

Ik had eindelijk het gevoel dat ik op waarde geschat werd. Omdat ik al jong heftige dingen meegemaakt had, en later nog meer, was ik ouder dan mijn leeftijdsgenoten. En dat is nog steeds zo. Daarom heb ik vaak een hele goede klik met mensen die rond de 10 a 15 jaar ouder zijn dan ik. Zij zeggen altijd dat ze geen leeftijdsverschil opmerken tussen mij en hun. Daar verbaast menigeen zich nog weleens over, dat vind ik dan altijd weer grappig en een groot compliment. Ik vraag er nooit naar, maar het wordt steeds weer spontaan gezegd door mensen. Als je veel meemaakt ben je veel wijzer dan anderen van jouw leeftijd.

En zo kwam het dat ik midden in de nacht toch wel even wat traantjes weg pinkte na het lezen van haar overlijden.

Bron van de foto; Google en zelf heb ik wat mensen weggepoetst omdat die niet relevant waren voor mijn verhaal bij deze foto.

Woensdag 27 april

Klussen en laatste werkdag - diary 213

Tja dit gaat natuurlijk nog maar half zo snel. Gisteren brak mijn bezem dwars door midden toen ik aan het vegen was. Ik heb er zo hard om gelachen, want het zag er zo maf uit!

Daarom ging ik vandaag meteen op zoek naar een nieuwe bezem! Omdat er nog veel meer materiaal nodig was, gingen mijn moeder en ik samen meerdere winkels langs. We slaagden goed!

Donderdag 28 april

Klussen en laatste werkdag - diary 213

Mijn laatste werkdag! Veel mensen kwamen speciaal naar me toe voordat ze weg gingen, echt leuk en lief! Van de leidinggevenden kreeg ik deze mooie bos bloemen en een bol bon ter waarde van 25 euro.

Klussen en laatste werkdag - diary 213

Van mijn collega Marja kreeg ik ook nog een leuk presentje! Dat had ik niet verwacht, dus ik vond het super lief! Zo’n soort verrassing maakt me nou écht blij!

Klussen en laatste werkdag - diary 213

Omdat mijn lieve Canarische vriendin jarig was haalde ik taart. Dat is een traditie geworden, omdat ik er eigenlijk nooit bij ben. Ik maak dan altijd een foto van het taartje en deel die foto met haar.

Klussen en laatste werkdag - diary 213

Ik stuur altijd een kaartje op haar verjaardag, maar omdat hij er minstens 2 weken over doet en er wat feestdagen zijn rond haar verjaardag, moet ik er dus 3 weken van tevoren aan denken om hem op te sturen, zodat hij op tijd aan komt.

En daarom schreef ze; hoi lieverd, duizend maal dank, dank, dank, ik heb je kaart ontvangen, het maakte me heel erg blij. Bedankt dat je altijd aan me denkt.

En daar word ik dan weer heel erg blij van!

Klussen en laatste werkdag - diary 213

En er werd weer volop geklust natuurlijk! De woonkamer werd geverfd en ook slaapkamer 1. De lichte kleur op de muur is hier nog nat op de foto.

Vrijdag 29 april

Klussen en laatste werkdag - diary 213

En vandaag werd er een start gemaakt in slaapkamer 2 met isolatie.

Klussen en laatste werkdag - diary 213

Ook werden de kieren alvast dichtgesmeerd. Dan kan de wand maandag voorgestreken worden en daarna geverfd.

Zondag 1 mei

Klussen en laatste werkdag - diary 213

Vandaag had ik krieltjes, een satéschnitzel en spinazie. En ik haalde nog wat gemiste tv programma’s in.

Leestip: Mijn afscheid van de post!

Had jij ook zo’n rare week vorige week? En heb jij nog iets gedaan op koningsdag?